Uit onze stad van staal en steen
roep jij ons in dit huis bijeen
om hier jouw woord te spreken.
Doe ons dit uur van jouw verstaan
dat wij van dag tot dag bestaan
om met elkaar te leven.
Jij die ons in jouw handen houdt,
die ons de aarde toevertrouwt,
doe ons vandaag beleven
(wat wordt gezegd, gehuild, vermoed:)
dat ieder zingen, bidden moet
om vol en vrij te leven.
Jij brengt ons aan onszelf voorbij,
jij maakt ons anders dan wij zijn,
jij maakt ons tot een wonder.
Want niet ten dode leven wij
maar voor het leven, licht en vrij,
een lied in onze monden.
Raak ons dan met jouw adem aan,
nu wij hier zingend samen staan
en om jouw zegen bidden.
In onze ogen breng jouw licht,
geef ons vandaag een nieuw gezicht,
kom in ons mensenmidden.