Archief van
Maand: februari 2018

Liefde heeft een lichaam

Liefde heeft een lichaam

Ook in kerkliederen? In maart 2010 kreeg ik een brief van Herman Verbeek waarin hij deze spreuk aanhaalde en tegelijk schreef dat “we naar een nieuwe geloofstaal aan het groeien zijn”. Is de lichamelijke liefde deel van die nieuwe geloofstaal? Van het nieuwe kerklied? Een eerste verkenning. Liefde Niets is zo bezongen als de liefde, in de kerk en daarbuiten. In de liefde ervaren wij het heilige, en het heilige nodigt ons uit tot liefde: onvoorwaardelijke toewijding en overgave aan…

Lees Meer Lees Meer

Jij zingen tegen God?

Jij zingen tegen God?

God spreek je aan met Gij en U – dat was ooit vanzelfsprekend. Maar in de laatste decennia van de vorige eeuw begonnen hier en daar mensen God aan te spreken met Jij (al dan niet met een hoofdletter). Ook tekstdichters van kerkliederen begonnen daarmee. Huub Oosterhuis bijvoorbeeld, en Kees Waaijman. Ikzelf deed het al vanaf ongeveer 1970. Dat stuit bij kerkgangers en kerkzangers nogal eens op ongemak, wrevel of tegenstand. Zij vinden het geforceerd en oneerbiedig. Een vleugje taalhistorie…

Lees Meer Lees Meer

Drieslagen in kerkliederen

Drieslagen in kerkliederen

De magie van de drieslag Vraag mensen om een citaat te geven van Julius Caesar en tien tegen een dat ze zullen zeggen: Veni, vidi, vici. Vraag om een gevleugeld woord van Churchill en het antwoord is: bloed zweet en tranen. Het zijn klassieke voorbeelden van drieslagen: opsommingen van drie elementen, waarvan de laatste gewoonlijk de climax is: de sterkste, de belangrijkste van de drie. Hoe sterk de drieslag als retorische vorm is, blijkt wel uit die van Churchill. In…

Lees Meer Lees Meer